Android Auto is geweldig. Als ik in de auto stap voor een zakelijke afspraak, weet ‘hij’ waar ik heen wil en hoe laat ik daar moet zijn. Met een ‘OK Google’ wordt het navigatiesysteem gestart en op basis van de actuele verkeerssituatie wordt de snelste route bepaald. Tijdens het rijden roep ik ‘Bel Arjan’ en binnen enkele seconden heb ik Arjan aan de lijn. Als ik onderweg naar de nieuwste muziek op Spotify wil luisteren dan roep ik ‘play new music Friday’ en de playlist van spotify wordt gestart. Ook als de locatie van de afspraak niet in de agenda staat, of als er meer dan één Arjan in het adresboek staan, dan komen Android Auto en ik er samen wel uit wat ik precies bedoel.

Al die informatie die ik deel, elk woord dat ik zeg, elke GPS locatie waar ik mij bevind, kan worden opgeslagen door Google. Nu is al die informatie gekoppeld aan Cor de Bakker, die op een niet bestaand adres in de buurt van mijn huis woont, en die bij onze collega’s aan de overkant van ons bedrijfspand in het weiland werkt. Toch denk ik dat Google inmiddels wel weet hoe de vork in de steel zit.

“Google mag alles van me weten, want ik heb toch niets te verbergen”. Deze uitspraak hoor ik regelmatig als ik over privacy begin. In beginsel is die gedachte logisch, want wat kan er nu mis gaan? Google zelf kan hooguit op basis van mijn gedrag mijn Gmail account blokkeren of Carta Online onvindbaar laag in de zoekresultaten plaatsen. Vervelender wordt het als je bedenkt dat Google deze gegevens ook aan overheden verstrekt.

Dat communiceert Google via een vertrouwenwekkend plaatje van mensen achter schilden met daarop nog een extra slotje. Naast het plaatje staat onderstaande tekst:

We geven overheden geen directe toegang tot uw gegevens

We verlenen nooit via een ‘achterdeur’ toegang tot uw gegevens of tot de servers waarop uw gegevens staan. Dit betekent dat geen enkele overheidsdienst, de Amerikaanse noch een andere, rechtstreeks toegang heeft tot de gegevens van onze gebruikers. Wel komt het voor dat we van wetshandhavingsinstanties verzoeken ontvangen voor gebruikersgegevens. Ons juridisch team beoordeelt zulke verzoeken en wijst verzoeken af die te algemeen zijn of niet de juiste procedure volgen. We zijn graag open over deze verzoeken om gegevens. Dit laten we zien in ons Transparantierapport.”

(Bron: Privacy Google – Uw gegevens)

U hoeft geen jurist te zijn om te begrijpen dat Google niets te vertellen heeft over uw privacy. De overheid is de partij waarmee u zaken doet als het gaat om de bescherming van uw persoonsgegevens. Nu kunt u zeggen: “Ook de overheid mag alles van me weten, want ik heb toch niets te verbergen”. Maar stel nu, dat in 2020 de Partij voor Voetbal aan de macht komt en dat deze partij alle golfers in Nederland wil verbieden om op zondag nog gebruik te maken van hun auto. Het lijkt een absurd voorbeeld, maar kijk eens naar wat er gebeurt in Hongarije (Academische vrijheid), Polen (Politiewet) en in Turkije (Gülen aanhangers). In China wordt het met de landelijk ingevoerde ‘social score’ helemaal extreem. Dit systeem bepaalt vanaf 2020 uw bewegingsvrijheid en kansen op de arbeidsmarkt aan de hand van uw gedrag. Het is naïef om te denken dat dit soort praktijken nooit in Nederland zullen plaatsvinden, dus wees alert op wat u deelt en met wie.

En hoe gaan wij dan om met uw privacy? Dat kunt u terugvinden op https://www.cartaonline.nl/avg.

Auteur details
Hans is oprichter en eigenaar van Carta Online. Met Carta Online bieden wij een breed en compleet softwarepakket voor cursus- en opleidingen administraties. Ik nodig u graag uit om te kijken of Carta voor u ook een verbetering is.
×
Hans is oprichter en eigenaar van Carta Online. Met Carta Online bieden wij een breed en compleet softwarepakket voor cursus- en opleidingen administraties. Ik nodig u graag uit om te kijken of Carta voor u ook een verbetering is.